Do you need some time...all alone

Vou seguir insistindo con entradas dos Guns, e é que nunca me cansarei de escoitalos porque a gran maioría das súas cancións transmiten sensacións ás que a outros grupos xa lles gustaría polo menos asomarse, cancións que aínda que non entendas a letra, sabes o que ao final queren transmitir.

Desde as cancións máis rebeldes como Welcome to the Jungle ou Nightrain, ata as cancións con máis ritmo como poden ser Used To Love Her ou Rocket Queen, pasando polas grandiosas Sweet Chile O' Mine, Don't Cry, Estranged ou November Rain. Nesta última é na que precisamente me gustaría parar a mostrar unha "análise" que atopei, tanto da canción como do vídeo

A canción comeza e o son da tormenta dá paso a unha melodía melancólica formada polos pianos de Axel e Dizzy e os violíns da orquestra, esa melodía crece e crece imparable mentres os instrumentos vanse engadindo: a guitarra, o baixo, a frauta... De súpeto a voz desgarrada de Axl transforma a beleza desa melodía nun anuncio de que o fin achégase. Non fai falta entender a letra, a música cóntanos a historia, fálanos de alguén que loita por manter aquilo que máis lle importa, pero cando se engaden os coros dinnos que non hai solución, a intensidade da canción crece e crece, volvéndose máis emocionante e melancólica á vez... E de súpeto Slash toma a voz cantante por primeira vez, o son da súa guitarra obríganos a seguir escoitando aínda sabendo que non anuncia nada novo, logo outra vez Axl, Dizzy e os violíns, aínda máis dramáticos e volve aparecer Slash guiándonos cara ao final mentres cada golpe de baqueta de Matt Sorum sente como un puñal cravado no peito, o ritmo crece imparable ata que... un silencio parece darnos un descanso, pero nada máis lonxe da realidade. Entón o drama convértese en traxedia. Mentres os pianos volven desatar a tormenta, Axl, acompañado dos coros empéñanse en repetirnos unha e outra vez que todo o mundo necesita a alguén, pero para entón Slash, Matt e a orquestra desataron un furacán de enormes proporcións que non nos deixa esquecer que non temos a ninguén ao noso lado, que nos quedamos sos e que sos seguiremos por moito que todo o mundo necesite a alguén. Que o amor é algo que nos negou.

Comentarios como este se poden atopar en Internet, e a verdade, moi poucos (por non dicir ningún) que digan o contrario, porque os Guns N? Roses foron os verdadeiros reis do Hard Rock conseguindo marcar pegada na historia da música.

Axel, Slash, Matt, Duff, Izzy, facede un esforzo polos vosos fans e afastade as vosas diferenzas do profesional. Por un mundo sen Guns, pero con Roses.

Un Saúdo.

Para opinions dos Guns? aquí

Hoxe vou falar dun grupo de música un tanto peculiar, coñecido seguramente pola maioría por ser un dos grupos mais soados a finais dos 80 e principios dos 90, Guns N' Roses.

Falouse moito desta banda, sobre todo desde que se produciu a separación dos integrantes que levaron o nome de Guns N' Roses todo o máis alto, por suposto estou falando de Matt Sorum, Dizzy Reed, Izzy Stradlin, Duff McKagan, Saul Hudson "Slash" e como non Axl Rose.

Hai opinións de todo tipo, que se agora a banda non merece levar o nome dos Guns, que sen Slash Axl non é nada? en fin, cada un defende a súa teoría.

Estou de acordo en que os novos Guns N' Roses non chegarán ao nivel ao que chegaron os "vellos" (bueno, é unha suposición, esperemos aver como queda o esperado Chinese Democracy unha vez editado por completo) e que nin Axl nin Slash farán por separado o que outrora fixeron xuntos. Pero no que non estou de acordo é que a xente diga que Axl está acabado e que Slash era o que movía a banda.

Na miña opinión digo que a alma de Guns N' Roses sempre foi e será *Axl Rose, está claro que *Slash facía uns sos incribles co seu Les Paul, pero sinceramente, vin vídeos en Internet de xente como ti ou como eu versionando solos de Slash e a verdade que están bastante currados. A xente coñecía aos Guns N' Roses polos toques de guitarra de Slash ou de Izzy?, polos acordes de Duff?, pola batería de Matt?, non digo que isto non influíse, pero na miña opinión os Guns eran coñecidos máis que nada pola gran voz de Axl, que era capaz de pasar de estar cantando unha balada como November Rain a cantar os altibaixos de Dead Horse. Axl Rose, chegou a ser un verdadeiro rei.

Actualmente só quedan 2 membros (Axl e Dizzy) do que foi no seu tempo unha das máis grandes bandas de rock presentes no planeta terra, co seu novo persoal integrado por Axl Rose, Robin Finck, Tommy Stinson, Chris Pitman, Brian "Brain" Mantia, Richard Fortus, Ron "Bumblefoot" Thal, Frank Ferrer, Dizzy Reed están á espera de lanzar xa o seu novo disco Chinese Democracy, que din que posiblemente sexa o máis caro e o mais esperado da historia.

Os demais integrantes xuntáronse e formaron Velvet Revolver, pero ningún deles nega a posibilidade de volver xuntarse con Axl nun futuro que esperemos que non sexa moi afastado, para asì poder revivir a maxia que nos deixou esta banda fai uns cantos anos.

Un Saúdo.

Por fin TDT para lugares sen cobertura, aunque a "medias"

Pasaron 2 anos e uns meses desde a implantación da TDT en España, e só o 85,7% da poboación pode gozar dela. O outro 14,3% tense que conformar con ver a imaxe con “choiva”.

No ano 2010 producirase o apagaon analóxico que acabará coa televisión convencional polo que a xente verase obrigada a comprar o decodificador necesario para poder ver a TDT pero… se non hai cobertura, a xente quedase sen TV?

Estanse negociando acordos para que a TDT se emita a nivel totalmente nacional cunha cobertura superior ao 99,99% pero a día de hoxe existe unha forma para ver a TDT en lugares nos que aínda non se recibe sinal. Para os usuarios dunha antena parabólica dirixida ao satélite Hispasat e dun Pc cunha Pcsat (ver modelos compatibles) existe a opción de captar devanditos sinais e visualizalos no ordenador a través do programa HispaDVB.

As canles son FTA (Free To Air, canles en aberto) pero non se poden recibir cun decodificador normal porque eses sinais emítense nun formato distinto a estándar DVB-S e os receptores e o sinal non son compatibles.

A tarxeta mais empregada para a súa recepción é a SkyStar 2, pero hai unha lista de mais modelos compatibles para o seu visionado. Tamén din por aí que o sinal non é moi forte para que fóra de España non se reciba en condicións e que fai falta unha antena de polo menos 1m de diámetro. Está comprobado que cunha antena de polo menos 60cm e ben orientada pódense recibir todas as canles, que son:

TVE 1
TVE 2
24H TVE
Clan TVE
Vexo
SETenVeo
Tenda en Vexo
Net TV
Teledeporte
Catro
CNN
40 Latino
A Sexta
Telecinco
Telecinco Sport
Telecinco Estrelas
Fly Music
Antena 3
Antena.Neox
Antena.Nova
Fogar 10

As frecuencias son:
12622000,V,12963,56,QPSK_R ; TP 67
12640000,V,12963,56,QPSK_R ; TP 67
11569000,H,12963,34,QPSK_R ; TP 87
11655000,H,12963,56,QPSK_R ; TP 88
12622000,H,12963,56,QPSK_R ; TP 72
12640000,H,12963,56,QPSK_R ; TP 72

Esta previsto que para antes do 2010 a cobertura sexa completa e se poñan á venda decodificadores coas suas respectivas tarxetas dun único pago (sen comisións mensuais nin iso) para que todo o mundo poida ver a TDT na súa casa. Pero bueno, Por agora a alternativa é esta, e non esta nada mal non?

Saúdos.

Certa iformación foi sacada doutros foros, para uso informativo

November Rain

Despois de varios días sen internet (tormenta, módem queimado e iso...) toca actualización rápida.
Non estamos en Novembro pero chover chove, polo menos aquí, asique aí vai unha dos Guns N' Roses, November Rain:

Vídeo:


Cando che miro aos ollos, vexo un amor contido, pero amor cando che collo, non sabes que eu tamén sinto o mesmo?.
Porque nada dura para sempre e os dous sabemos que os corazóns poden cambiar, na fría choiva de novembro.
Nós xa pasamos por isto xa fai tempo simplemente intentando mitigar a dor.
Pero as persoas que se queren veñen e van e ninguén está realmente seguro de quen o vai a deixar hoxe.
Se puidésemos ter tempo para deixar fluír as cousas, podería descansar só sabendo que ti es miña, toda miña. Así que se ti realmente quéresme, entón amor, non te cortes, ou acabarei índome coa fría choiva de novembro. Necesitas estar un tempo pola túa conta, necesitas estar un tempo soa? Todo o mundo necesita un tempo pola súa conta. Non sabes que necesitas estar un tempo pola túa conta?.
Sei que é difícil abrir o corazón cando ata os teus amigos parece que che fan dano, pero se ti puideses curar un corazón roto, non poderías sacar algo de tempo para quererche un pouco?
Ás veces necesito un tempo para pola miña conta, ás veces necesito un tempo só, todo o mundo necesita un tempo pola súa conta. Non sabes que eu tamén necesito un tempo para estar só?.
E cando os teus medos salgan a flote e as sombras rolden por aí, eu se que ti me podes querer cando non teñas a ninguén máis a quen botarlle a culpa. Así que non importa a escuridade, aínda podemos atopar unha saída porque nada dura para sempre, ata a fría choiva de novembro.
Non cres que necesitas a alguén?
Non cres que necesitas a alguén?.
Todo o mundo necesita a alguén, non es a única, non es a única.

PD: Poño a tradución porque se que se poño a versión orixinal non vos ides matar a lela, e menos a traducila jaja.

Saúdos.

Tocando as portas do ceo

Knockin' on Heaven's Door di unha das mellores e máis coñecidas cancións deste astro da música contemporánea como é Dylan

¿Hoxe en día cal é a cantidade de xente que non sabe quen é Bob Dylan? Sinceramente hai moita xente que descoñece da existencia deste cantautor estadounidense, pioneiro e un dos máximos influentes da música dos ultimos 50 anos.

Bob Dylan pasou por unha serie de "profesións", por chamalas dalgún xeito, desde cantautor a actor de cine. Comezou, como a gran maioría, de solista en pequenos bares coa súa guitarra e a súa harmónica, o fin acabou como a gran lenda da musica do século XX.

Din que foi abucheado cando se pasou á guitarra electrica... sinceramente, creo que a quen había queabuchear era a esa xente que tanto o criticou por ese cambio, en fin...

Como di moita xente, Bob Dylan non cantaba, Bob Dylan era (e seguirá sendo) un poeta que disparaba palabras que se cravaban como frechas na xente, que tiña que escoitar as súas cancións unha e outra vez para de verdade comprender o que Dylan expresaba, como ben Bob di:
"Calquera cousa que podo cantar, chámoa unha canción. Calquera cousa que non podo cantar, chámoa un poema. Calquera cousa que non podo cantar e é demasiado longa para ser un poema, chámoa unha novela"

Aos seus 66 anos, moitos dan por retirado a Bob Dylan, pero tamien é certo que ninguén pode negar a actual influencia que segue tendo no rock de hoxe en día...

Se me poño a destacar algunha canción de Bob decántome por Like a Rolling Stone (temazo), Desolation Row (máis temazo) e como non Knokin' On Heaven's Door, esta última versionada por infinidade de grupos, pero creo que ningunha se achega á orixinal, pero bueno, pa gustos cores.

Grande Bob!

Unha de panorámicas

Actualizo cunha recompilación de imaxes panorámicas que tiña gardadas. Podes pinchar nas imaxes para velas a tamaño completo.

Empezamos cunha imaxe sacada desde un pico do Monte Pindo, "O Pedrejal" como lle chamamos aquí, da penúltima vez que subimos, unha inesperada néboa cubría todo o que habia debaixo nosa.

Outra imaxe do mesmo sitio pero co día despexado

Seguimos polas alturas cunha foto, esta vez desde o pico Peñafiel, sacada a iso das 8 menos 10 minutos un 20 de outubro vendo a posta de sol entre a néboa antes mencionada

Aquí outras 2 imaxes do alto do monte Peñafiel, unha esta sacada co día totalmente despexado, a primeira vez que subimos, e a outra vendo a néboa ao fondo, acercandose cada vez máis

Enfocando ao Encoro Sta. Uxía

Cambiamos un pouco de lugar e ímonos ao "Encoro da Fervenza" que ata hai pouco estivo en seca total, só un regacho inferior ao caudal normal do río pasaba por alí.

Outra imaxe do mesmo día vista desde outra perspectiva

Agora ímonos directamente a "fervenza", por chamala dalgunha forma, que abren os domingos en Ezaro durante o verán, o único que abren é unha válvula con non sei cantos litros de auga por segundo

Outra imaxe do mesmo lugar desde outra posición, esta vez vendo ao fondo a presa e unha leve néboa saíndo da nada

Pasamos do caudal do río Xallas ás vistas do monte de Ezaro, lugar onde se atopan os eólicos, podemos ver á esquerda a presa que impide a circulación do Xallas, no centro o mirador de Ezaro e á dereita parte de pobo.

Situandonos no mirador podemos ver todo o Monte Pindo, vemos en primeiro plano o pico Peñafiel e algo máis ao fondo a "Laxe da Moa"

Damos un salto desde as vistas desde o monte ata a mesma desembocadura da fervenza do río Xallas, vemos a seguinte foto sacada desde o último punto máis alto antes de caer o río sobre o mar, uns 80 metros de caída libre

Do alto da desembocadura pasamos pois á parte baixa, a típica imaxe da fervenza

Agora dirixímonos a un depósito de augas, ao que chamamos "o balcón", de onde saen 2 tubos que van dar directamente á central hidoeléctrica

Desde o alto da "Peneda" tamen temos moi boas vistas, vemos ao fondo a fervenza e a continuación todo o ancho do río, tamen se poden ver facilmente os picos do Monte Pindo, aínda que na foto non saísen

Un lugar desde onde se poden ver perfectamente eses picos é no alto do "Castelo", un dos lugares máis altos do pobo, foto á beira da miña casa

A seguinte imaxe digamos que é... un intento en balde de subir ao Monte Peñafiel desde un camiño que non atopamos situado á beira da ponte do Ezaro. Ese día tiñamos que sacar bastantes máis fotos, pero visto o visto... aí queda

E por último unha imaxe mirando ao horizonte. Posta de sol sacada desde a praia de Ezaro sacada a principios do 2006

GALEGOS VS AMERICANOS

Pois simplemente acabo de ver este texto por internet e polo visto é totalmente verídico, fixome gracia, ahi vai:

Conversación real gravada da frecuencia de urxencia marítima canle 106, na costa de Fisterra, entre galegos e norteamericanos, o 16 de outubro de 1997:

Galegos: Fálalles o A-853, por favor, desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar colisión... Aproxímanse directos cara a nós, distancia 25 millas náuticas.

Americanos: Recomendamos que desvíen o seu rumbo quince graos norte para evitar colisión.

Galegos: Negativo. Repetimos, desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar colisión.

Americanos: Á fala o Capitán dun navío dos Estados Unidos de América. Insistimos, desvíen vostedes o seu rumbo quince graos norte para evitar colisión.

Galegos: Non o consideramos factible nin conveniente, suxerímoslles que desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar chocarnos.

Americanos: FÁLALLES O CAPITÁN RICHARD JAMES HOWARD, AO MANDO DO PORTAAVIÓNS USS LINCOLN, DA MARIÑA DOS E.E.U.U., O SEGUNDO NAVÍO DE GUERRA MÁIS GRANDE DA FLOTA NORTEAMERICANA. ESCÓLTANNOS DOUS ACOIRAZADOS, SEIS DESTRUTORES, CINCO CRUCEIROS, CATRO SUBMARINOS E NUMEROSAS EMBARCACIÓNS DE APOIO. DIRIXÍMONOS CARA A AUGAS DO GOLFO PÉRSICO PARA PREPARAR MANOBRAS MILITARES ANTE UNHA EVENTUAL OFENSIVA DE IRAQ. NON LLES SUXIRO... ORDÉNOLLES QUE DESVÍEN O SEU CURSO QUINCE GRAOS NORTE! EN CASO CONTRARIO VERÉMONOS OBRIGADOS A TOMAR AS MEDIDAS QUE SEXAN NECESARIAS PARA GARANTIR A SEGURIDADE DESTE BUQUE E DA FORZA DESTA COALICIÓN. VDS. PERTENCEN A UN PAÍS ALIADO, MEMBRO DA OTAN E DESTA COALICIÓN...
POR FAVOR, OBEDEZAN INMEDIATAMENTE E QUITENSE DO NOSO CAMIÑO!

Galegos: Fálalles Juan Manuel Salgas Alcántara. Somos dúas persoas. Escóltannos o noso can, a nosa comida, dúas cervexas e un canario que agora esta durmindo. Temos o apoio de Cadea Dial da Coruña e a canle 106 de urxencia marítimas. Non nos diriximos a ningún lado xa que lles falamos desde terra firme, estamos no faro A-853 Fisterra, da costa de Galicia. Non temos a máis puta idea en que posto estamos no ranking de faros españois. Poden tomar as medidas que consideren oportunas e déalles a puta gana para garantir a seguridade do seu buque de merda, que se vai a facer hostia contra as pedras, polo que volvemos insistir e suxerímoslle que o mellor, mais san e máis recomendable é que desvíen o seu rumbo quince graos sur para evitar colisión.....!!!

Americanos: Isto.... Gracias

Slideshow Peñafiel

Despois duns días volvo actualizar o blog, xa tocaba. Estiven facendo un archivo flash con algunhas das fotos que sacamos na nosa última subida ao Monte Peñafiel (ver rutas próximas), á beira de Ezaro en Outubro do 2007.

É unha especie de reproductor con control para vídeo e para audio, pódese ver unha presentación das imaxes e de fondo a mítica canción de Bob Dylan "Knocking On Heavens Door" versionada por Guns N' Roses.

Aí vos queda.

Nota: O archivo pesa como uns 3 mb polo que pode tardar bastante en cargar sobre todo en conexions vía módem de acceso telefónico. Si vedes que non carga podedes visualizalo visitando este enlace, unha vez cargado deberíadelo ver sen problema algún no blog á resolución correcta.

Piratas na Costa da Morte

...A sacudida dunha onda derrubou ao corsario sobre a cuberta e, por un instante, tivo a sensación de precipitarse cara ás profundidades. A borrasca desencadeábase por encima da súa cabeza, e ás veces, lanzaba ao chocar contra o aparello un longo ouvido que lle fixo tremer de pes a cabeza. O mastro golpeouno na súa caída, espertándoo bruscamente do seu soño..., logo fíxose un intervalo e contemplou no silencio das augas un lóstrego, que iluminou por un instante a lonxanza, e alí estaban Fisterra, Corcubión, Cee, os montes celtas do Pindo... conseguirao, alí estaba, oíu o estrépito dos rompentes da preamar, mentres o vento do oeste sopraba sen cesar.

O desmantelado casco desaparecía na mar, a proa xa enfilaba ao ceo, aquel ceo que tantas veces estudara para guiarse por este mar que agora o quería tragar. No seu delirio no medio do temporal, cando adiviñou que o ceo se xuntaba coa mar, oíu unha voz no medio da tormenta que dicía "¡Jack Rakman, es o máis grande!".

Aí dorme O Delfín de Cedán coas súas adegas alagadas pola auga cheas de tesouros e de esqueletos de piratas, aqueles piratas que Jack Rakman non deixou saír a cuberta pois el só era capaz de vencer aquel temporal...

Piratas na Costa da Morte
X.G

O Ara Solís

"De seguro, foi profundo o acoro e a pavura que infundiu aos antigos a visión que experimentaron ao chegar a estas terras, lugares nos que só se ollaba un infindábel mar no que se mergullaba o sol, como se o océano o devorase, ao tempo que se escoitaba un fondo laio, crenza que aínda hoxe comparten algunhas xentes desta finis terrae.

A lenda da Ara Solis, quizais de orixe grega, refire que o pobo caldeo, que adoraba o sol, decidiu un día buscar o escondrixo do astro durante as horas da noite. Abandonando o seu país, os caldeos comezaron o seu camiño cara a Occidente. O derradeiro lugar ao que chegaron foi Galiza, onde se decataron de que o mar lles impedía continuar, ó mesmo tempo que descubrían que o Sol se afundía no océano. Convencidos de que entre as augas pasaba o astro adorado as horas da noite e abraiados perante aquel prodixio, decidiron construír naquelas terras un altar ao que puxeron de nome Ara Solis."

Fonte: http://www.blogoteca.com

Laberinto Atlántico

A verdad, a cantidad de cousas que se poden encontrar por internet. Antonte puxenme a facer unha busqueda de blogs en google (o tipico que fai un cando está aburrido xD) e encontrei unha serie deles que me pareceron "interesantes", seguin mirando e atopei un blog chamado "El Laberinto Atlántico", que falaba sobre o monte pindo e sobre as suas historias, concretamente este:
http://jlgalovart.blogspot.com/2007/05/monte-pindo-notas-arqueolgicas-sobre.html

A verda e que vos recomendo este blog, podesdes descargar un pdf dun libro de 1986 que fala sobre o Monte Pindo, Peñafiel, a Moa, o Río Xallas e incluso da nosa xente durante a Guerra Civil do 1936, tamen ten leyendas, e posibles historias reales, a verdad e que quedei pampo con todo esto. Xa me está tardando o día de volver a subir ala arriba e poder comprobar todo o que relatan nese libro.

Aquí deixo unha proba dun intento de "tour" que teño pensado facer mais adiante, claro está que se intentara añadirlle melloras pouco a pouco, co tempo darlle efectos de movemento, si se logra poñerlle zoom as fotos e poder seleccionar mais que unha foto por escena para que quede unha especie de imaxen interactiva. Por ahora esto e o que hai.

Abures.

Pasaba por aki...

Pois si, habia bastante tempo que nn se actualisaba esto, pensei que me serraran a cuenta e todo jaja, pero non.
Pois nada, aver si me poño un dia destes "seriamente" co blog e lle dou unha imagen nova, mentres tanto aki keda.

Nombre para página

Ando buscando un nombre para a página, e nn me dou desidido, dade opinións e veremos o que se fai. xD

Vaya foto! Esto si k e calidad

Foto sacada de costameiga.com

Que bonito é o Esaro colegas! lástima que a foto estea sacada desde o pindo :P
Que veñan a fasernos a competensia!
Abures.

Aqui tendes, unha imagen que encontrei por internet, diske é dakel día do ano 2000 que ven este "político" a inaujurar akel rejo de ajua que caia polo monte abaixo, que non levaba mais de 4 litros, en fin...E aquí tendes outra da nosa cascada "tapada", solo "aberta" no verán :(

En fin, aburess xDDDDD

Paranoyas dun lunes pola tarde...

Todo o texto que ven ahora, interpretadeo dijamos nun tono montañés bravo xDDD:

¡Papá!
- Que ques oh
¡Quero comprar un trator!
- Pa que oh!
Pa levalos meus amijos a discoteca! Ajarro e levoos no carreton a todos, e despois, mancolle unha bateria, un subwoofer. Hasta mecajun d**s dous altavoses de 500 watios! , e cando haxa que ir sacalo xurro enjancholle a sisterna, de 2500 litrus e cando haxa que ir fresar vas ti porque eu chupo muita terra macajun d**s, ¡eu quedo na cama!. E cando veña borrachoa juardia sivil nn me para, purque non me chejan arriva!! Ala acabouse veña, veña...

xDDDD

Fotos Pedrejal

Aquí deixo as fotos da subida que fixemos ó peñafiel-pedrejal

PINCHA AKÍ PARA VER AS FOTOS

Inundasíons!!!

Kei chove! esto e flipante, e plan de coller unha chalana e ir ós tombos por finsin abaixo xDDD. Ahí vos quedan unhas fotos.



PARA VER TODALAS FOTOS PULSA AKÍ

Panorámicas 360º

Desta ves vou poñer unhas panorámicas 360 que fixen eu ca miña super pojuerxot A400 xDD, estabn na página do esaro, pero parese que a página caiu e con ela as fotos, vounas poñer akí, non están todas que hai aljunhas que non as encontro, cando cache con elas poñoas tamén xD. Para ver as 360 pinchade nas pekenas que hay abaixo.

Con Dios

Wake me up...

Pos nada, simplemente por poñer algo, o aburrimento e o k ten, poño esta cancion de Green Day mais a sua traduccion a Español. Eke a estou escuitando aora mismo e non se me ocurrre outra cousa que poñer xDD, eu creo que esta o sufisientemente chula:

Summer has come and passed

The innocent can never last
wake me up when september ends

like my fathers come to pass
seven years has gone so fast
wake me up when september ends

here comes the rain again
falling from the stars
drenched in my pain again
becoming who we are

as my memory rests
but never forgets what I lost
wake me up when september ends

summer has come and passed
the innocent can never last
wake me up when september ends

ring out the bells again
like we did when spring began
wake me up when september ends

here comes the rain again
falling from the stars
drenched in my pain again
becoming who we are

as my memory rests
but never forgets what I lost
wake me up when september ends

Summer has come and passed
The innocent can never last
wake me up when september ends

like my father´s come to pass
twenty years has gone so fast
wake me up when september ends
wake me up when september ends
wake me up when september ends




el verano ha llegado y se ha ido
la inocencia no dura por siempre
despiértame cuando septiembre acabe

como mis padres vinieron para irse
siete años han pasado tan rápido
despiértame cuando septiembre acabe

aquí viene la lluvia otra vez
cayendo de las estrellas
empapado en mi dolor otra vez
convirtiendonos en quienes somos

Mi memoria descansa
pero nunca olvida lo que perdí
despiértame cuando septiembre acabe

el verano ha llegado y se ha ido
la inocencia no dura por siempre
despiértame cuando septiembre acabe

haz sonar las campanas otra vez
como lo hicimos cuando llegó la primavera
despiértame cuando septiembre acabe

aquí viene la lluvia otra vez
cayendo de las estrellas
empapado en mi dolor otra vez
convirtiendonos en quienes somos

Mi memoria descansa
pero nunca olvida lo que perdí
despiértame cuando septiembre acabe

el verano ha llegado y se ha ido
la inocencia no dura por siempre
despiértame cuando septiembre acabe

como el venir para marcharse de mi padre
veinte años han pasado tan deprisa
despiértame cuando septiembre acabe
despiértame cuando septiembre acabe
despiértame cuando septiembre acabe